Gruźlica
Gruźlica jest chorobą znaną od dawna i wciąż pozostaje jedną z głównych przyczyn zgonów. Dane szacunkowe wskazują, że około połowa populacji ludzi na świecie jest zarażona prątkiem gruźlicy, będącym główną przyczyną tej choroby. Ocenia się, że spośród osób zakażonych 30 min ma aktywną gruźlicę. Rocznie rejestruje się około 10 min nowych zachorowań, zaś 3 min osób umiera z powodu gruźlicy. W Polsce w 1996 r. zanotowano 13 358 nowych zachorowań na gruźlicę. W tym samym roku w poradniach gruźlicy i chorób płuc zarejestrowanych było 24 tys. chorych na gruźlicę. Do zarażenia gruźlicą dochodzi drogą kropelkową. W przypadkach typowych bakterie dostające się do płuc powodują powstanie odpowiedzi zapalnej. Za pośrednictwem białych krwinek, nazywanych makrofagami, prątki przedostają się do węzłów chłonnych, gdzie większość z nich może zostać zniszczona. Prątki, które dostaną się do krwi, są roznoszone po całym organizmie, stymulując układ immunologiczny do wytwarzania skierowanych przeciwko nim przeciwciał. Ogromna większość pacjentów z pierwotnie rozsianą postacią gruźlicy zostaje całkowicie wyleczona. W organizmach takich osób w dalszym ciągu jednak obecne są bakterie w stanie uśpienia, które mogą być przyczyną reaktywacji gruźlicy w późniejszym okresie. Odmienny jest obraz choroby u osób źle odżywionych, osłabionych z powodu choroby i starszych. U niektórych osób prątki namnażają się bezobjawowo; powodują one wystąpienie objawów dopiero po miesiącach lub latach. U innych chorych objawy gruźlicy występują po kilku tygodniach od zarażenia. Są to: spadek masy ciała, zmęczenie, przewlekła gorączka, często nocne poty. Najczęstszą postacią gruźlicy jest gruźlica płuc, charakteryzująca się przewlekłym kaszlem, któremu może towarzyszyć krwioplucie. Rzadziej dochodzi do zajęcia nerek, mózgu, serca, wątroby, kręgosłupa, innych narządów wewnętrznych oraz kości.